Het steentje.

 

Het steentje

was van ver gekomen

uit de Grote Steenwoestijn,

het was heel klein,

en het was ver van huis

en zat nu  in de schoen

van Jozefientje Jozefijn.

 

In de linkerschoen zat het,

voorin, tegen haar grote teen.

Hoe het daar kwam ?

Geen mens die dat nu weet.

Het deed pijn  

bij het lopen en ze heeft meteen

het steentje uit haar schoen geschud.

 

Dat vond het steentje fijn.

Het wilde allang terug naar de woestijn.

En Jozefientje  Jozefijn

vond het meer dan goed

 

en ook haar linkervoet.