dinsdag 25 oktober 2011

NA DE OPSTAND

We hebben nu wel een brug,

maar geen huis,

de stenen staan op de graven.

 

De rivier is vuil

we koken het water.

We hebben nog hout.

Ze gaven ons dekens en tabletten.

We slapen in een vrachtwagen,

een oude ford

die ze hier lieten staan.

We verbranden de banden,

soms is het koud.

 

’s Nachts is er het licht van de maan

of we kijken naar de sterren

tot onze ogen tranen.

 

Luister, zegt de wind,

maar ook als we heel stil zijn

horen we niets.

 

Het schieten in de verte, ja.

Het schieten in de verte.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen