maandag 29 november 2010

De witregels van de zee

 

 

1.wolk. grijs. langzaam. eenzaam als een oude dag.

 

2. horizon vaag. vroege kindertijd verdoezeld.

 

3. zand vlak. wind de droom van de zee.

 

4. steen. glad. zwart. schoon gewaaid. blinkend. zwarte zon.

 

5. herinnering aan toen. vergeten wat volgde.

 

6. de zee. de golven. witregels

 

 

 

 

zondag 28 november 2010

 

 

ACCORDEONNETJE

 

Laatst kreeg ik een accordeonnetje,

links acht knopjes, twee rijtjes van vier.

Rechts het klavier, iets meer

dan een anderhalf oktaaf.

Ik oefen, oefen,

voorzichtig en langzaam.

 

Mijn vis is buiten adem

en het water is zo troebel.

Moeizaam zwemt hij op

tegen de stroom

en hijgt

en zwijgt

tenslotte maar.

 

Hij lijkt in niets op de forel

van Schubert, springlevend,

spontaan improviseert hij dansjes

in brilleglashelder, eeuwig vloeiend

en rimpelend en schitterend water.

zondag 21 november 2010

 

 

Koolsoep en brood.

KOOLSOEP EN BROOD

 

( denkend aan mijn vader,

in de buurt van Wilhelmshaven in 1944)

 

*

 

 

hoofdstuk 1

 

brood

koolsoep met brood

water en brood

 

*

 

hoofdstuk 2

 

water en brood

koolsoep met brood

water en brood

 

*

 

hoofdstuk 3

 

water en brood

koolsoep met brood

koolsoep

 

*

 

hoofdstuk 4

 

water

koolsoep

brood

 

*

 

hoofdstuk 5

 

water

koolsoep

waterige koolsoep zuur

brood

 

*

 

hoofdstuk 6

 

water

dunne lauwe koolsoep

 

*

hoofdstuk 7

 

wass

wass nun?

 

nur wasser

 

*

 

hoofdstuk 8

 

kohlsuppe

koolsoepe mit brot

noer nur koolsoepe

mit viel vieles wasser

wenig kohl wenig

nach viel rudern

noer ein blatt nun erein

eines verdwaalte kohlblatt

und

wenig brot nur

ein kleines snertbrokje

schade ja schade

woensdag 17 november 2010

 

Herfst

 

Rook rommel

boeken brieven

worden opgestookt

resten

nog genoeg gevoelens

oude liefdes splinternieuwe

pijnlijk helder stekend

herfstlicht kan zo bedrieglijk zijn

de tinten lijken dieper

bessen glimmen fel rood op

als stiekeme slimmigheidjes

 

aan de grijze tuinmuur

trosjes overrijpe zwarte druiven

bestemd voor ijswijn

bladeren met de kleur van vuur

de bomen hebben er genoeg van

en laten ze losjes vallen

zij volgen een geheime partituur

onhoorbaar de muziek