AAN MIRJAM EN DE 36
Zo nu en dan heropen ik dit
rode boek met mijn naam in het wit,
dat men zich heeft verdiept in mij,
lijd ik daar een beetje onder
ik liever zelf geschreven had
en sta toch al genoeg te kijk,
wat vrienden schreven zoals deze
kruip ik met een van hun in bed.
heeft zo'n uitgestorven klank
rode boek, met mijn naam in het wit.
0 reacties:
Een reactie plaatsen