NAAR BED, NAAR BED
Het leven is nog een begin,
de tafel een huis, het huis
een heelal, de taal
een verhaal zonder einde
ongemerkt begonnen
nog maar net, de woorden
zijn nieuw, blinkend nat
pas verzonnen.
De wind blaast zichzelf
uit en weg, uit het licht
weg de zon, naar bed
naar bed…
Eerst nog wat eten:
witte pap in een wit bord, kijk
de pap wordt al etend
een gezicht !
Twee gaatjes, dat
zijn de ogen, dit gat
is de neus, en dit rondje
een mondje dat pap eet,
dat pap spuugt, pap, pap, pap,
zo je mond in.
Een hap voor opa, die naar kantoor is,
een hap voor papa die er vandoor is,
een hap voor het poesje, dat Lap heet,
een hap voor het kindje, dat pap eet.
een hap voor oma, die dood is
een hap voor zusje,dat groot is
en wat stout is, ze zegt dat de pap koud is
en zout is, maar hij is lauw en zoet en zacht.
Pap op je bord, het leven is kort,
hoe gauw komt de nacht!
Een hap voor de pap,
en een hap voor de pop
en dan is het op.
Kus op je wang,
slaap lekker lang!
En wees maar niet bang,
die schaduw is niets.
0 reacties:
Een reactie plaatsen