Het was op een zomerochtend,
ramen open, lucht lichtblauw,
bomen groen, (vogels met iets van Messiaen,
een slak, alleen op zijn zilveren racebaan,
vlinders uit hun doen, de heilige geur van lelies)
het gras nog nat van dauw, u kent dat.
Door al die vogels geen bel gehoord.
Het geluk stond daar
opeens bij mij binnen.
Het kwam onverwachts
op bezoek en stond daar maar,
als in gedachten en lachte niet.
Dat was schrikken,
ik wist niet wat te zeggen,
al zijn er toch woorden in overvloed. Misschien
had ik iets aan moeten bieden. Maar wat.
Een stoel? Te drinken? Een koekje?
Mijn bed lag nog open. Of
had ik iets moeten vragen? Vragen genoeg,
zou je zeggen. Iets moeten vragen,
dat had ik.
We stonden daar maar te staan.
Het geluk keek mij aan.
Ik keek zo’n beetje terug.
Stilte.
Wat een stilte!
Een complete stiltewedstrijd. En onbeslist.
Ik ga er maar weer eens vandoor, zei het geluk,
en spreidde zijn vleugels wijd uit.
Daar ging het,
met het geluid van een ruk aan een rits.
Het zweefde het raam uit
en steeg hoger dan de bomen
met die vogels en hun gefluit
en verdween in de lucht. Alles bijeen
een vreemde verschijning.
Nee, we hadden niets gemeen,
vooral zonder geluk valt te leven.
En dan die vleugels,
echt overdreven.
Het bestuur van de Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde heeft op 20 april 2009 besloten de Theo Thijssen-prijs 2009, een driejaarlijkse oeuvreprijs bestemd voor een schrijver van kinder- en jeugdliteratuur, toe te kennen aan Ted van Lieshout (*1955, Eindhoven). De prijs wordt in september uitgereikt in het Letterkundig Museum.
De prijs is toegekend op voordracht van een jury bestaande uit Toin Duijx, Ed Franck, Wim Hofman (voorzitter), Rietje Nivard en Sanne Parlevliet. Recentere eerdere laureaten waren Peter van Gestel (2006), Imme Dros (2003) en Joke van Leeuwen (2000). Aan de prijs is een bedrag verbonden van € 60.000,--.
Fragmenten uit het juryrapport:
- De jury van de Theo Thijssen-prijs 2009 wil in Ted van Lieshout een schrijver en dichter bekronen, die ook als illustrator, boekenmaker én activist vanaf 1986 een veelzijdig en kwalitatief hoogstaand oeuvre heeft opgebouwd.
- In de poëzie van Van Lieshout krijgen eenvoudige woorden een heel speciale betekenis en dat maakt het lezen van zijn gedichten tot een belevenis. Alledaagse dingen worden vaak op originele wijze verwoord. Van Lieshout speelt met woorden, weegt ze af, laat overbodige taal weg, biedt hoop en roept indringende beelden op.
Laatst kreeg ik een accordeonnetje,
links acht knopjes, twee rijtjes van vier.
Rechts het klavier, iets meer
dan een anderhalf oktaaf.
Ik oefen, oefen,
voorzichtig en langzaam.
Mijn vis is buiten adem
en het water is zo troebel.
Moeizaam zwemt hij op
tegen de stroom
en hijgt
en zwijgt
tenslotte maar.
Hij lijkt in niets op de forel
van Schubert, springlevend,
spontaan dansjes improviserend
in brilleglashelder, eeuwig vloeiend
en rimpelend en schitterend water.
tel
de sintels
overdag
zoek
de kiezels
in de nacht
schoenen zijn wel wat te klein
kinderen hebben weinig pijn
volg
het spoor
van druppels bloed
kom je
waar je wezen moet
IK SCHRIJF DIT OMDAT IK VANNACHT NIET SLAPEN KAN.
Een spin met lange poten is in mijn beker met melk gevallen. In de krant die op tafel ligt staat dat een moeder (34) kwaad werd op haar zoontje (2). Het kind huilde volgens haar te veel. Zij sneed daarom met een keukenmesje zijn tong uit. In een ziekenhuis is het stuk tong er weer aangenaaid. Ik stel me zo voor dat de tong tijdens de tocht naar het ziekenhuis steeds bewoog en toch probeerde te huilen. Het is de krant van gisteren. Marloes van B. sinds kort lid van een spiritistenkring. Zij wenst contact met haar overleden vader die ze nooit gezien heeft. De kring komt alleen bijeen als het nieuwe maan is. Ze werken met glazen op een natte glazen tafel. Ze is witte kleding gaan dragen. De treinen rijden volgende maand hier niet. De NS zet bussen in. Op het Nollestrand zag ik vandaag een lichtgele kwal van één meter doorsnee. De speculaas is zacht geworden. Kleine Willem die tweetalig wordt opgevoed zegt mousjes en more please, omdat hij asjeblieft te moeilijk vindt, maar toch meer muisjes op zijn boterham gestrooid wil hebben. Hij zegt soms ook opeens: Wegwezen! Waarschijnlijk betekent dit dat hij dan in zijn broek gaat doen en daar kunnen wij dan beter niet bij zijn. De spin die in de melk ligt beweegt nog steeds. Melk is goed bij slapeloosheid. Het is nu volle maan. Een krant vergeelt in maanlicht.
