woensdag 15 juli 2009

Golven

 

 

 

ze hebben op mij gewacht ze hebben eerst wat geoefend en zich warm gedraaid nu ze mij zien gaan ze pas goed hun best doen ze beginnen al van verre met hun aanloop ze spugen in hun handen ze verkneukelen zich ze gaan zigzaggen ze halen diep adem maken zich dik verzamelen grommend kracht en dan dan dan

 

dan komen ze eraan in volle vaart zo hard als maar kan en ze donderden zich met veel aplomb en in koelen bloede en in quasi woede tegen de rotsen en de rotsen dreunen alles trilt en schatert en werelden van water spatten uiteen en omhoog naar het licht van de zon die is er ook opeens hij vindt het schitterend

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten