Er was eens een mooi lattenhek
Met tussenruimten, niet zo gek.
Een architect die dit hek zag staan
is op een dag aan de slag gegaan.
Hij nam de tussenruimten mee
en bouwde daarvan een huis aan zee.
En dus stond ons arme hek daar maar
met latten zonder iets ertussen, raar
om te zien, en akelig en gemeen.
Het Parlement kwam dan ook bijeen.
De architect was toen al weggegaan,
Naar Af- of misschien Opganistan.
Christian Morgenstern (vert.W.Hofman)
0 reacties:
Een reactie plaatsen