donderdag 30 april 2009

Tamtam


Met de mensen van Objektentheater Tamtam mocht ik, in Deventer, weer eens helpen een stapje verder te komen met een nieuw theaterstuk. Eerder mocht ik zien hoe 'Beer, het verhaal van een held' tot stand kwam en daarna zag ik het poëtische stuk 'Survival' groeien. Nu wordt weer gewerkt aan een nieuw stuk, waarbij uitgegaan wordt van gevonden voorwerpen.
Bijgaande foto is van Gérard Schiphorst van Tamtam.

zondag 26 april 2009

Weg

Restanten van caisson afkomstig uit  Arromanches, Frankrijk, bij de Nolledijk 2008.   

Nollestrand

Droomhuisjes

Nollestrand

 

Weg.

Nolledijk 2008

De uitverkorenen.

Schilderij in gemengde techniek. Particulier bezit.

Water

Op 25 april vond in Wissekerke een poëziemiddag plaats. Een aantal dichters was gevraagd om in het kader van de Maerlant Poëzieprijs hun gedichten voor te lezen. Er waren uiteenlopende gedichten te horen, maar ze gingen allemaal om de een of andere manier over water, want dat was het thema. Zo was er een gedicht over een watertoren, een gedicht over zwemles, een gedicht over Noach en zijn ark, een zwaarmoedig gedicht over een verdronken stad  ( van David Troch uit Vlaanderen) en een gedicht  van Anja Kopmels in het Zeeuws: Zilverste vis. Het had een soort refrein: Zilverste vis/ joe wil ik vange/zilverste vis.  Een vijftal dichters was genomineerd voor een prijs.  Als beste gedicht werd het gedicht Zee, van Hans Dingemanse aangemerkt. Het is een ernstig gedicht waarin de zee met een moeder werd vergeleken. Het begon zo:
 
Wie zei er dat de zee
een moeder was?
 
Die keer dat we haar
voor het laatst bezochten
bezochten we nadien
de zee
 
ze hadden veel gemeen
zachtheid bijvoorbeeld
grijsheid, uitgebreidheid
 
en zelfs de lieve schijn-
bewegingen om onze
troosteloosheid heen
 
(...)
 
Dit gedicht wordt , samen met een aantal andere, met zorg uitgekozen gedichten opgenomen in een bundel die de Stichting Kunstspoor Noord- Beveland binnenkort uitbrengt. 
 

Zee

 

Koud Bad

Eind vorig jaar was Peter Swanborn ( geboren in 1963, woonachtig in Rotterdam)  in Vlissingen. Hij schreef daar vierentwintig liedteksten. Zij werden gepubliceerd onder de titel Koud Bad  als nummer 127 in de Slibreeks ( ISBN 978-90-6354-131-6). Het is een mooie bundel met ontroerende  en soms bitterzoute poëtische  teksten, als het ware uitgesproken door op verschillende plaatsen in  Zeeland verdronken mensen.  Nu zijn de gedichten op muziek gezet door Christian Blaha. Zij is bestemd voor bariton, sopraan en strijkkwartet en wordt op zondag 17 mei aanstaande uitgevoerd in de Grote kerk in Veere, aanvang 15.30. Zie ook www.peterswanborn.nl
         

zaterdag 25 april 2009

Stilleven

Aquarel

Uitzicht op zee.

 

Tekens aan de wand.

 

Bezoek aan de nieuwe W in Grote Pien en Kleine Pien te Koudekerke (Z).

 

De rups en de salamander

Luchtbelletje

Een tuin. In de tuin een vijver, bij de vijver een appelboom, in de appelboom een klimroos, in de roos een rups. Wind, een windvlaag. De rups valt in de vijver. Voor de rups is de wind god. In de vijver een salamander die de rups ziet. De rups heeft kleurige stipjes en is waarschijnlijk voedzaam.Voor de rups is het water de hel en de salamander Satan. Wat deed hij verkeerd. Hij zat op een roos en at misschien zes hapjes, meer niet. Dat merkt zo’n roos niet eens. En hij weet al wat hij wil worden, maar daar komt nu natuurlijk niets meer van.

De salamander zwemt behoedzaam op de rups af, beweegt even zijn staart, neemt de rups dwars in de bek. Hebbes. Hij neemt hem mee naar dieper water tot bij de wolken van zachtgroene alg. Hij laat de rups even los en begint hem op te eten, de kop eerst. Medelijden kent hij niet.Is de kop het lekkerste of juist niet en komt het lekkerste pas het laatst?. Als de rups beetje bij beetje is heengegaan, en langzaam in maagzuur wordt omgezet tot een soepje, komt uit de bek van de salamander een luchtbelletje. Het is niet erg groot. Zoiets:o

Tekens.

Dansen in Grote Pien en Kleine Pien in Koudekerke.

donderdag 23 april 2009

De verschijning.

 

 

Het was op een zomerochtend,

ramen open, lucht lichtblauw,

bomen groen, (vogels met iets van Messiaen,

een slak, alleen op zijn zilveren racebaan,

vlinders uit hun doen, de heilige geur van lelies)

het gras nog nat van dauw, u kent dat.

 

Door al die vogels geen bel gehoord.

Het geluk stond daar

opeens bij mij binnen.

Het kwam onverwachts

op bezoek en stond daar maar,

als in gedachten en lachte niet.

 

Dat was schrikken,

ik wist niet wat te zeggen,

al zijn er toch woorden in overvloed. Misschien

had ik iets aan moeten bieden. Maar wat.

Een stoel? Te drinken? Een koekje?

Mijn bed lag nog open. Of

had ik iets moeten vragen? Vragen genoeg,

zou je zeggen. Iets moeten vragen,

dat had ik.

 

We stonden daar maar te staan.

Het geluk keek mij aan.

Ik keek zo’n beetje terug.

Stilte.

 

Wat een stilte!

 

Een complete stiltewedstrijd. En onbeslist.

Ik ga er maar weer eens vandoor, zei het geluk,

en spreidde zijn vleugels wijd uit.

Daar ging het,

met het geluid van een ruk aan een rits.

Het zweefde het raam uit

en steeg hoger dan de bomen

met die vogels en hun gefluit

en verdween in de lucht. Alles bijeen

een vreemde verschijning.

 

Nee, we hadden niets gemeen,

vooral zonder geluk valt te leven.

 

En dan die vleugels,

echt overdreven.

Tekens

Klein Duimpje.
Steentjes, amandelpellen, en pijltjes gezet door kleine Willem (3).

Wim

Zojuist verschenen: LANG LEVE WIM, van Wim Daniëls, een boekje over de naam Wim, met hoofstukken over de ontwimming,  de namen Wim en Willem, Wim op het leesplankje, Erotiek met Wim, Vier Wim- boeken , de voetballende Wim , Wim- woorden en Wim-uitdrukkingen enz.
Het werd uitgegeven door Kuux Media in Eindhoven, info@kuux.nl.

Voortekens ( vervolg).

 

Wat een mooite!

Zojuist  verschenen : WAT EEN MOOITE, hoogtij in het kinderboek, door Bregje Boonstra ( uitgeverij Querido, Amsterdam). Het boek bevat acht portretten van kinderboekenauteurs en een inleiding en is rijkelijk voorzien van illustraties.

Teken aan de hemel 2.

Schotse vlag? Foto Petra Maartense.

Teken aan de hemel.

 

dinsdag 21 april 2009

Voortekens (v ervolg)

 

Theo Thijssen-prijs 2009

 
Theo Thijssen-prijs 2009 voor Ted van Lieshout

 

Het bestuur van de Stichting P.C. Hooft-prijs voor Letterkunde heeft op 20 april 2009 besloten de Theo Thijssen-prijs 2009, een driejaarlijkse oeuvreprijs bestemd voor een schrijver van kinder- en jeugdliteratuur, toe te kennen aan Ted van Lieshout (*1955, Eindhoven). De prijs wordt in september uitgereikt in het Letterkundig Museum.

 

De prijs is toegekend op voordracht van een jury bestaande uit Toin Duijx, Ed Franck, Wim Hofman (voorzitter), Rietje Nivard en Sanne Parlevliet. Recentere eerdere laureaten waren Peter van Gestel (2006), Imme Dros (2003) en Joke van Leeuwen (2000). Aan de prijs is een bedrag verbonden van € 60.000,--.

 

Fragmenten uit het juryrapport:

- De jury van de Theo Thijssen-prijs 2009 wil in Ted van Lieshout een schrijver en dichter bekronen, die ook als illustrator, boekenmaker én activist vanaf 1986 een veelzijdig en kwalitatief hoogstaand oeuvre heeft opgebouwd.

- In de poëzie van Van Lieshout krijgen eenvoudige woorden een heel speciale betekenis en dat maakt het lezen van zijn gedichten tot een belevenis. Alledaagse dingen worden vaak op originele wijze verwoord. Van Lieshout speelt met woorden, weegt ze af, laat overbodige taal weg, biedt hoop en roept indringende beelden op.

 

Voortekens (vervolg).

 

Bruisdspaar.

 

Zilveren bruiloft.

 

maandag 20 april 2009

Aan het strand bij laag water.

 

Zeewering

 

Wim Hofman nieuws (Stoere Broer, youtube)

Op dé Weekkrant de voorstelling van Stoere Broer. De voorstelling van 19 April is voorbij, maar er is nog een voorstelling op 29 april.

Verder op youtube:

Voortekens (vervolg).

 

ACCORDEONNETJE

 

Laatst kreeg ik een accordeonnetje,

links acht knopjes, twee rijtjes van vier.

Rechts het klavier, iets meer

dan een anderhalf oktaaf.

Ik oefen, oefen,

voorzichtig en langzaam.

 

Mijn vis is buiten adem

en het water is zo troebel.

Moeizaam zwemt hij op

tegen de stroom

en hijgt

en zwijgt

tenslotte maar.

 

Hij lijkt in niets op de forel

van Schubert, springlevend,

spontaan dansjes improviserend

in brilleglashelder, eeuwig vloeiend

en rimpelend en schitterend water.

Versje

 

 

 

tel

de sintels

overdag

 

zoek

de kiezels

in de nacht

 

schoenen zijn wel wat te klein

kinderen hebben weinig pijn

 

volg

het spoor

van druppels bloed

 

kom je

waar je wezen moet

Een nieuwe lente, een nieuwe goot.

 

zaterdag 18 april 2009

Jeugdfoto

André v. d. Veeke uit Terneuzen is bezig om iets in Zaamslag te organiseren en heeft daarom aan een paar mensen om een jeugdfoto gevraagd. De foto's komen in een brochure. Ook ik ben gevraagd een foto te sturen, maar het viel niet mee om een bruikbare te vinden. Uiteindelijk vond ik bovenstaande foto uit 1956 . Ik zat toen op het Lavigerie College in Santpoort waar ik hoge punten haalde voor Frans en lage punten voor Duits, redelijke punten voor vlakke meetkunde en slechte voor algebra. In onze vrije tijd deden we soms aan toneel. Ik was geen goede toneelspeler.Ik had de neiging  om uit mijn rol te vallen en in het onthouden van lange teksten was ik ook al geen ster. Meestal hielp ik bij het maken van het decor. Soms kreeg ik een kleine rol. Ooit kreeg ik in een klassiek stuk de rol van nar en toen is die foto gemaakt. Ik kreeg een pruik op en een groen, rood en geel narrenpak aan. De foto is in de aula genomen: op de achtergrond zijn de toneelgordijnen nog vaag zichtbaar. 

Lectronix ( naar een tekening van Maarten).

 

Voortekens 6

 

PEN Nederland

Gisteren vergaderde in het Schrijvershuis aan de Lairessestraat te Amsterdam het bestuur van PEN Nederland. Het ging vooral over lopende zaken: het werk voor schrijvers die her en der in de wereld om hun mening gevangen zitten, vluchtplekken in Nederland, het voorbereiden van bijeenkomsten, het deelnemen aan conferenties In Oslo en in het Oostenrijkse Linz waar over een tijdje het jaarlijkse congres van alle PEN centra in de wereld bijeenkomen. Kwam ook aan de orde de website van PEN Nederland en de uitgave van een boekje waarin  lezingen over de laatste tien Nobelprijswinnaars worden opgenomen. Natuurlijk keken we ook naar de financiën ( ik ben sinds  kort penningmeester geworden). We feliciteerden ook voorzitter Hester Knibbe die binnenkort in Bergen aan Zee de Roland Holst Prijs in ontvangst mag nemen. Ze is niet alleen voorzitster, maar vooral ook dichteres.

Voortekens 5

 

Voortekens 4

 

Voortekens 3

 

Voortekens 2

 

Voorteken

 

vrijdag 17 april 2009

Voortschrijdend inzicht (vervolg)

 

Leesclub

We lazen het boek: HET MALEISE EILANDENRIJK van Alfred Russel Wallace (1823-1913), een verslag van zijn reizen tussen 1854 en 1862 in Maleisië en Indonesië. Hij was op zoek naar allerlei planten en dieren die hij bestudeerde, beschreef en prepareerde en ze naar zijn thuisland, Groot Britannië stuurde. Het is een mooi boek, vooral als je van beschrijvingen houdt. Natuurlijk kwam in onze leesgroep ook zijn theorie over de evolutie ter sprake. Hij was niet alleen een tijdgenoot van Charles Darwin, maar kwam ook door zijn studies tot bepaalde ideeën over de verspreiding en evolutie van diersoorten. Door zijn bevindingen heeft Darwin haast moeten maken met de publicatie van zijn boek The Origin of Species. Wallace leek ons een dapper iemand die ondanks allerlei problemen, tegenslagen, ziekten, zwerende benen, hitte en dorst doorging met zijn zoektocht en het helder en gedetailleerd beschrijven van wat hij zag. En hij zorgde in ieder geval voor een boeiend boek.

donderdag 16 april 2009

Vanavond Leesclub

 

Onweer (slot).

 

Nacht 2

 

Nacht

 

 

 

IK SCHRIJF DIT OMDAT IK VANNACHT NIET SLAPEN KAN.

 

Een spin met lange poten is in  mijn beker met melk gevallen. In de krant die op tafel ligt staat dat een moeder (34) kwaad werd op haar zoontje (2). Het kind huilde volgens haar te veel. Zij  sneed daarom met een keukenmesje zijn tong uit. In een ziekenhuis is het stuk tong er weer aangenaaid. Ik stel me zo voor dat de tong tijdens de tocht naar het ziekenhuis steeds bewoog en toch probeerde te huilen. Het is de krant van gisteren. Marloes van B. sinds kort lid van een spiritistenkring. Zij wenst contact met haar overleden vader die ze nooit gezien heeft. De kring komt alleen bijeen als het nieuwe maan is. Ze werken met glazen op een natte glazen tafel. Ze is witte kleding gaan dragen. De treinen rijden volgende maand hier niet. De NS zet bussen in. Op het Nollestrand zag ik vandaag een lichtgele kwal van één meter doorsnee. De speculaas is zacht geworden. Kleine Willem die tweetalig wordt opgevoed zegt mousjes en more please, omdat hij asjeblieft te moeilijk vindt, maar toch meer muisjes op zijn boterham gestrooid wil hebben. Hij zegt soms ook opeens: Wegwezen! Waarschijnlijk betekent dit dat hij dan in zijn broek gaat doen en daar kunnen wij dan beter niet bij zijn. De spin die in de melk ligt beweegt nog steeds. Melk is goed bij slapeloosheid. Het is nu volle maan. Een krant vergeelt in maanlicht.