zondag 22 maart 2009

Zon

Ted van Lieshout is dichter en beeldend kunstenaar, hij schrijft over kunst en zet bloemlezingen in elkaar. Nu is hij bezig met een vervolg op het boek "Kwam dat zien! Kwam dat zien!", een bundel met gedichten die vooral bedoeld was voor kinderen. Verschillende dichters droegen eraan bij.
Ik heb nu bijstaand gedicht ingezonden en ik ben benieuwd of het in het boek wordt opgenomen. Hij kampt met het grote aantal dichters die samen ook weer veel gedichten maken. Niet alle gedichten kunnen er in.

Zon

In die tijd kon de zon nog praten,
toen had hij een gezicht,
met ogen en een mond.
’s Morgens ging hij open,
en ’s avonds ging hij dicht.

Roze was hij soms,
bij voorkeur in de winter,
of wit, maar meestal was hij geel.

Kleur mij vandaag maar geel, zei hij
met een knipoog. En met vetkrijt
kleurde ik hem geel.
Ik deed dat met veel plezier
en hij straalde en lachte en glom
breeduit op mijn papier.

Wat viel er eigenlijk te lachen ?
Niet veel, maar
daar gaat het nu niet om.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten